Te Koop - zonder exclusief contractDe laatste tijd lees ik zowel op allerlei blogs als op Twitter, Facebook en andere SocialMedia discussies over Makelaars 1.0 en de nieuwe Makelaars 2.0. De vrij algemene mening is, dat een Makelaar 1.0 als conservatief bestempeld wordt, omdat hij of zij niet deelneemt of gebruik maakt van de Nieuwe Media. Een Makelaar 1.0 zou uitsluitend gebruik maken van de aloude en beproefde methodes van adverteren en een bord plaatsen (uiteraard weet ik dat dit kort door de bocht is, maar ik denk dat het overbodig is om uit te leggen, dat makelen meer is…).

Een Makelaar 2.0 benut de Nieuwe Media in elk geval meer dan een Makelaar 1.0. Het is namelijk nog maar de vraag of hij/zij deelneemt (d.w.z. een account heeft aangemaakt) of ook daadwerkelijk gebruik maakt van dat account door te communiceren via de Nieuwe Media. Dát is naar mijn idee het grote verschil; niet of je deelneemt, maar of je het ook écht gebruikt.

Nederlandse makelaardij is conservatief

Hoewel ik zelf niet meer als makelaar actief ben op de Nederlandse woningmarkt, houd ik deze vanuit Spanje wél in het oog. Op deze manier kan ik ‘van buitenaf’ redelijk objectief de ontwikkelingen binnen de Nederlandse makelaardij observeren en deze zodoende op een andere manier belichten. Omdat ik weet hoe de makelaars in Nederland werken, kan ik die werkwijze heel goed vergelijken met de manier waarop wij hetzelfde vak in Spanje uitoefenen. Het eerste punt, dat direct opvalt, is dat de Nederlandse makelaardij per definitie conservatief en beschermend is.

Het feit dat de Nederlandse makelaars als een van de weinige, zoniet de enige, makelaars ter wereld met exclusieve verkoopopdrachten werken, heeft er naar mijn idee voor gezorgd dat het overgrote deel makelaars langzaam in slaap is gedommeld en weinig creatief omgaat met de service en dienstverlening m.b.t. de verkoop van onroerend goed. Al vele jaren worden de woningen van de opdrachtgevers door de makelaar op dezelfde wijze gepresenteerd en als de verkoopopdracht eenmaal binnen is, komt de courtage vroeg of laat vanzelf wel.

Tijd voor verandering

Tijd voor veranderingOm je écht als actieve makelaar te kunnen onderscheiden, ben ik van mening dat het verouderde systeem van exclusieve verkoopopdrachten drastisch herzien dient te worden. In het grootste gedeelte van Europa werkt men binnen de makelaardij met niet-exclusieve opdrachten, dus waarom zou Nederland daarin achterblijven? Sprekend vanuit de Spaanse woningmarkt ben ik uitsluitend positief over deze manier van makelen. Toen ik hier net begon moest ik er even aan wennen, maar nu ben ik een groot voorstander van het systeem waarbij je écht moet werken voor je courtage.

Op deze manier wordt je namelijk gedwongen om creatief om te gaan met de mogelijkheden, zodat jij als eerste het beste resultaat voor je opdrachtgever kunt behalen. Natuurlijk zijn er meerdere kapers op de kust, want een woning wordt door de opdrachtgever bij meerdere collega’s ter verkoop aangeboden. Als jij overtuigd bent van je service, kennis en creativiteit dan is er geen enkele reden om bang te zijn voor deze verandering. Je kunt het eerder zien als een uitdaging, temeer omdat deze verandering ook met zich meebrengt dat het eenvoudig te verklaren is waarom de courtage verhoogd wordt. Je doet als makelaar namelijk veel meer voor je opdrachtgever en dat wordt door hem/haar ook gezien en gewaardeerd.

Win-Win-Win

Met een systeem van niet-exclusieve verkoopopdrachten ontstaat er binnen de makelaardij een win-win-win-situatie. Ga maar na; door meerdere makelaars in te zetten bereikt de informatie van de woning van de opdrachtgever meer potentiële kopers, waardoor deze woning waarschijnlijk sneller verkocht wordt -> de makelaar wordt bij verkoop beter beloond voor zijn inspanning -> de koper kan zelf kiezen bij welke makelaar hij/zij de gewenste woning aankoopt. Deze keuze kan gebaseerd zijn op gevoel, aanbeveling, service, etcetera maar het wordt hem/haar in elk geval niet opgelegd met welke makelaar de koper moet onderhandelen omdat deze makelaar toevallig de exclusieve opdracht van dat ene huis heeft gekregen.

De makelaars die zichzelf op dit moment al Makelaar 2.0 willen noemen, zouden voorop moeten lopen om bovenstaande revolutionaire verandering te omarmen en verder uit te werken voor de Nederlandse makelaardij. Gebruik maken van Nieuwe Media, vragen van potentiële klanten beantwoorden via Twitter of Facebook en video-presentaties maken van het woningaanbod wijzigt niets aan het gegeven, dat een koper geen keuze heeft in een makelaar, maar op dit moment afhankelijk is bij welke makelaar de gewenste woning te koop wordt aangeboden.

Nieuwe Media geen doel, maar middel

Transparantie in de woningmarkt, waar al jaren naar gestreefd wordt, zit ‘m naar mijn idee niet alleen in het feit dat de consument kan zien bij wie en hoelang een bepaalde woning te koop staat. Bij een open en transparante woningmarkt bepaalt de consument met welke makelaar hij/zij wil onderhandelen. Bovendien krijgt de makelaar bij een open en niet-exclusieve markt de mogelijkheid om d.m.v. communicatie via de Nieuwe Media te laten zien welke kennis en service hij/zij in huis heeft.

Het doel van elke makelaar zou, volgens mij, “het hoogst haalbare resultaat voor de opdrachtgever” moeten zijn. Zolang de Nieuwe Media door veel makelaars als doel wordt gezien omdat men nu eenmaal ‘mee moet’ in de nieuwe ontwikkelingen en er verder niets verandert binnen de Nederlandse makelaardij in het algemeen, zal dezelfde Nieuwe Media nooit optimaal als middel ingezet kunnen om het belangrijkste doel, tevreden opdrachtgevers, te bereiken.

Claus van Mierlo

The following two tabs change content below.
Als gediplomeerd makelaar is hij in 1996 vanuit de Nederlandse makelaardij gestart met de verkoop van Spaans onroerend goed. Met zijn achtergrond, ervaring en kennis kan hij u uitstekend van dienst zijn bij de aan- of verkoop van uw Spaanse woning.

Laatste berichten van Claus van Mierlo (toon alles)

Google+