Hoe herken je een aankoopmakelaar? Los van de reclame en marketing die aankoopmakelaars gebruiken zou ik het niet weten. Echt niet!

Waarin onderscheiden ze zich, wat is de toegevoegde waarde van een aankoopmakelaar? Op de site van de NVM wordt het mij niet duidelijk wat een aankoopmakelaar doet. Ja, onderhandelen namens jou. Laat ik dat onderhandelen nou goed geoefend hebben op de rommelmarkt…

Wat doet een aankoopmakelaar?

Wanneer ik de brochures van verschillende aankoopmakelaars er op nalees, zie ik dat in vrijwel alle gevallen de dienstverlening begint als ik al een huis gevonden heb. Er wordt begeleid bij een bezichtiging, de onderhandelingen worden voor je gedaan, de papieren gecontroleerd, je krijgt advies over de bouwkundige staat van het huis en de aankoopmakelaar is paraat bij de inspectie voor het transport en gaat mee naar de notaris.

Beste aankoopmakelaar, waarom neem je niet alles uit mijn handen? Denk even aan een weddingplanner, of een organisator van congressen. Ik vertel wat ik wil/wens en belangrijk vind. Regel het verder allemaal maar.

Zo kan het ook!

Te ver gezocht? Hierbij een anekdote die ik in Canada (Toronto om precies te zijn) heb ervaren.

Mijn voormalige werkgever was op zoek naar een ander huis (in Toronto of omgeving dus). Hij heeft zijn makelaar verteld aan welke eisen de woning moest voldoen en wat als extra ook prettig zou zijn, maar niet ‘verplicht’ was zeg maar.

Wat wil je?

De makelaar deed niets anders dan luisteren, luisteren en observeren. Er werd geluisterd naar hem, haar en zelfs naar de kinderen. Wat zij onontbeerlijk vonden bij de nieuwe woning en wat ze als extra zouden waarderen.

Daaruit ontstaat een waslijst met eisen. Zo was de maximale prijs bekend, moest het binnen 30 minuten rijden van het vliegveld en het kantoor liggen. Denk verder aan voor de hand liggende zaken als aantal slaapkamers, een werkkamer op de begane grond met deur, dubbele garage, speelkamer voor de kinderen, schaduwrijke tuin en ga zo maar door.

Aan de slag

Met deze instructies is de makelaar aan het werk gegaan. Zij (het betrof een vrouwelijke makelaar) is gaan kijken naar wat er op de markt te koop stond en in hoeverre dat voldeed aan de lijst van eisen en wensen. Op basis van haar werk heeft ze 10 woningen geselecteerd, welke ze alle tien heeft bezichtigd. Zonder haar klanten overigens, dit was een verkennende fase!

Uit de selectie heeft ze er 4 gekozen waarvan ze verwacht dat het ‘de’ woning voor de familie zou kunnen zijn.

Bezichtigen

Samen met het gezin heeft ze 4 woningen bezichtigd, op dezelfde dag en aansluitend achter elkaar. Bij het 2e huis werd er gevraagd of het beter of slechter was dan het eerste huis. Een van de twee huizen verdween direct van de lijst. Datzelfde gebeurde na bezichtiging 3 en 4, zodat er aan het einde van de tour nog 2 huizen over waren.

Die twee huizen kregen een vervolgbezichtiging, 3 dagen later. De familie werd met een limousine opgehaald, met de mededeling “vandaag gaan we een huis kopen, dus we reizen in stijl”. Na de twee bezichtigingen werd de keuze voor een van de twee gemaakt. Met de limousine weer naar huis en de makelaar ging onderhandelen.

Onderhandelen

Tijdens de onderhandelingen is er geen enkele keer ruggespraak met ‘de klant’ geweest. Er was immers bekend wat er maximaal voor betaald zou kunnen worden, een bedrag inclusief haar courtage. Twee dagen later kwam het goede nieuws dat ze het huis voor hen had gekocht, en (ruim!) binnen de marge was gebleven met de koopprijs etcetera.

Kijk, dat is nog eens een aankoopmakelaar! Dat kan in Nederland toch ook?

The following two tabs change content below.
Grondlegger van de De Scherpe Pen waar hij samen met andere bloggers kritisch over de makelaardij schrijft. Oprichter van de vergelijkingssite voor makelaars WieisdeBesteMakelaar.nl waarmee hij zowel consumenten als makelaars ondersteunt.
Google+